Bedrijven  >  Biologisch geneeskundig onderzoek

Biologisch geneeskundig onderzoek

Bij klachten, preventief of als second opinion
"Voorkomen is beter!"

"Voorkomen is beter!" luidt het gezegde, dat iedereen wel kent. De vraag blijft alleen: Hoe? De biologische geneeskunde is daartoe bij uitstek geschikt. Op de eerste plaats wordt uitgegaan van al dan niet duidelijke, bewuste en onbewuste klachten van de persoon zelf. Daarenboven heeft de biologische geneeskunde de mogelijkheden om op eigen, betrouwbare wijze, onder andere door middel van specifieke bloed- en urine onderzoeken, de toestand van de gezondheid vast te stellen. Zodoende kunnen ook (dreigende) ziekteprocessen vroegtijdig worden opgespoord. Dit maakt het mogelijk om in een heel vroeg stadium te beginnen met behandelen. Hierdoor kan veel mensen soms heel veel leed worden bespaard en ook arbeidsverzuim worden voorkomen. Door de andere wijze van benadering, kan de biologische geneeskunde een waardevolle aanvulling zijn op reguliere onderzoeken en behandelingen.

"Gezondheid en ziekte"
Volgens de definitie van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) is gezondheid een toestand van "Lichamelijk, psychisch en sociaal welbevinden". Uit deze definitie volgt de conclusie, dat gezondheid méér is dan de afwezigheid van ziekte. Gezondheid in deze zin, heeft vooral te maken met hoe men zichzelf voelt. Dat aan uitslagen van medische onderzoeken tegenwoordig in veel gevallen méér waarde wordt toegekend dan aan de aanwezige klachten, ervaren dagelijks steeds meer mensen. Het eindoordeel luidt vaak: "We kunnen niets vinden!", "U moet ermee leren leven!", "Het zijn spanningen!", "We kunnen niets (meer) voor u doen!" enzovoort. Het gevolg is, dat de persoon in kwestie alleen blijft staan met haar/zijn klachten.
Door het verlaten van de uitgangspunten van de Wereld Gezondheidsorganisatie, worden met zekerheid kansen op herstel gemist. De gezondheidszorg wordt er onnodig duur door om maar te zwijgen over de gevolgen voor het verzuim en de arbeidsprestaties.


"Ziekte ...... een proces"
Ziekte begint altijd met het optreden van één of meer algemene ziekteverschijnselen, zoals koorts, moeheid, misselijkheid enzovoort. Op geleide van de verschijnselen kan al de (vermoedelijke) diagnose door ons worden gesteld. We spreken van "klinische diagnostiek". In het "apparaten tijdperk" waarin wij nu leven, is deze methode van diagnostiek op de achtergrond geraakt. Dit gegeven gekoppeld aan het welhaast onvoorwaardelijke vertrouwen in de beschikbare apparatuur, heeft tot gevolg, dat veel mensen tussen wal en schip raken en dat het uiteindelijk niet tot een behandeling komt. De klachten blijven en het ziekteproces gaat verder. Het ziekteproces is altijd gekenmerkt door een "aanloopfase", een "climax" en een "afloop". Tijdens de aanloopfase beginnen de eerste subjectieve klachten. Dat wil zeggen, dat de verschijnselen door de "zieke" zelf worden waargenomen; deze zijn echter nog niet altijd objectief meetbaar. Zet het ziekteproces door en wordt de "climax" bereikt, dan noemen we dit in de regel een "acute ziekte". Beter is het om te spreken over een "acute fase" in het ziekteproces. In dit stadium van het ziekteproces worden veelal verschijnselen objectief zichtbaar en/of meetbaar. Zo kan het gebeuren, dat wat eigenlijk "slechts" een symptoom is, een ziekte of een ziektebeeld wordt genoemd. Het hartinfarct is daarvan een sprekend voorbeeld en voor iedereen herkenbaar; mensen worden één of meerdere keren opgenomen op een hartbewakingsafdeling en weer naar huis gestuurd met de mededeling, dat er "niets" aan de hand is. Op een kwade dag echter, dient het al lang in ontwikkeling zijnde hartinfarct, zich aan. In geval van kanker zien we heel vaak, dat bij schijnbaar gezonde mensen ineens een gezwel wordt geconstateerd. Dit ondanks het feit, dat alle vormen van kanker jaren nodig hebben om zover te komen. Achteraf blijken deze mensen wel al langere tijd vage klachten, zoals moeheid, overmatig transpireren (vooral 's nachts) enzovoort, te hebben gehad. Wordt eenmaal een gezwel ontdekt, dan is de ziekte al in een verder gevorderd stadium en om dan nog te genezen, moeten alle zeilen worden bijgezet.
De biologische geneeskunde begeeft zich steeds in het bijzonder op het gebied van de "vroege"diagnose en behandeling en kan zodoende ernstiger voorkomen. De biologische geneeskunde heeft ook de mogelijkheden en de middelen om bijwerkingen van reguliere therapieën ongedaan te maken dan wel te verminderen, terwijl ook chronisch geworden klachten met succes kunnen worden behandeld.

Waaruit bestaat het onderzoek

  • Een algemeen medisch onderzoek waaronder een uitvoerige anamnese;
  • uitgebreide en diepgaande bloedonderzoeken naar een groot aantal functies van het lichaam en de algehele gezondheidstoestand;
  • een omvangrijk onderzoek van de urine naar onder andere de spijsverterings- en stofwisselingsfuncties.

Nadat de uitslagen bekend zijn (als regel na ongeveer twee weken) wordt het onderzoek afgesloten met

  •   informatie over de gezondheidstoestand en adviezen om deze te handhaven dan wel te verberen.

"De laboratorium onderzoeken"
Reguliere onderzoeken zijn in veel gevallen momentopnamen en zodoende zijn de uitkomsten beperkt bruikbaar. Vaak worden bij reguliere onderzoeken geen aanwijzingen gevonden voor de door de patiënt ervaren klachten.
Biologische onderzoeken geven een breder en beter inzicht in de toestand van de organen en hun functies. Afwijkingen die in het reguliere onderzoek niet aan het licht komen, worden langs biologische weg meestal wel aangetoond. Dit heeft uiteraard ook een positieve invloed op het tijdig op gang brengen van een behandeling en het voorkomen van erger.


« terug