Digitaal tijdschrift  >  Ontgiften en ontslakken

Ontgiften en ontslakken

ONTGIFTEN EN ONTSLAKKEN VAN HET INTERNE MILIEU

Ontgiften en ontslakken zijn vooral natuurgeneeskundige begrippen. Ze sluiten naadloos aan bij het artikel over “Het Basisbioregulatiesysteem (BBRS)”. Ontgiften en ontslakken hebben namelijk betrekking op het zich ontdoen van meer of minder schadelijke stoffen, die primair voorkomen in het interstitium, het bindweefsel tussen de cellen. Van het lichaam is dit een slimme manier om de cellen zo lang mogelijk te beschermen tegen schadelijke invloeden.

De begrippen ontgiften en ontslakken worden door elkaar gebruikt. Ontgiften doet eerder denken aan “echte” gifstoffen, die het lichaam kwijt moet zoals bijvoorbeeld “rattengif”, het bekende arsenicum, kwik enzovoort. Ontslakken wordt meer gebruikt voor bijvoorbeeld lichaamseigen (afval)stoffen die niet voldoende kunnen worden uitgescheiden omdat er teveel van is of omdat de uitscheidingsorganen niet meer voldoende presteren. Overtollige vetophopingen zouden als “slakken” kunnen worden getypeerd. Een ander voorbeeld zijn de kristallen die te vinden zijn bij overtollig urinezuur, bekend als jicht. Galstenen, nier- en blaasstenen, zijn eveneens voorbeelden van slakken.

Of een stof voor ons giftig is, hangt af van de dosis, van de hoeveelheid die in ons lichaam voorkomt. Hierna wordt alleen nog het meest gehoorde begrip “ontgiften” gebruikt. Onvoldoende uitscheiding van gifstoffen is op den duur niet verenigbaar met het leven. Spontane herstelprocessen in het lichaam kunnen in ieder geval worden geblokkeerd en natuurgeneeskundige interventies kunnen zonder resultaat blijven. Helaas wordt daarmee bij natuurgeneeskundige behandelingen nog te vaak geen rekening gehouden en deze leiden dan in de regel tot teleurstellingen voor de therapeut en in het bijzonder voor de patiënt. Dit houdt verband met onvoldoende aandacht voor en kennis van het basisbioregulatiesysteem. Gifstoffen moeten worden uitgescheiden en zodoende zullen de uitscheidingsorganen hier aan de orde moeten komen.

In vroeger tijden al, werden ziekten vooral verklaard als verstoring van het interne milieu en daarbij werd vooral gedoeld op het interstitium, de substantie tussen de cellen. Behandeling en genezing van ziekten voltrokken zich vooral door het reinigen van het lichaam; door het bevorderen van de uitscheiding van schadelijke stoffen. Uit het eerder genoemde artikel over het BBRS blijkt het belang van dit grootste orgaan voor de meeste lichaamsprocessen. Dit systeem is niet weg te denken en door de toenemende belasting ervan, verdient het meer dan ooit aandacht en het is onbegrijpelijk, dat wordt gedaan alsof het niet bestaat of alsof het een hersenspinsel is. De toenemende belasting wordt in het bijzonder veroorzaakt door het externe milieu met zijn vele schadelijke stoffen die langs alle mogelijke wegen ons lichaam binnenkomen. De uitscheidingsorganen zijn op een bepaald moment niet meer in staat om al deze stoffen onschadelijk te maken en uit te scheiden. Er zit dan niets anders op dan ze op te slaan; dit gebeurt vooral in het interstitium en het vetweefsel.  De uitwisseling van zuurstof en voedingsstoffen en de resten van de verbranding vanuit de cellen wordt steeds moeilijker door de stagnatie die de opgeslagen resten veroorzaken. De voorwaarden voor chronische aandoeningen zijn daarmee geschapen. Chronische aandoeningen die vaak niet reageren op natuurgeneeskundige behandelingen omdat het lichaam als het ware “op slot zit”. Tenslotte verstikken de cellen als het ware en ze kunnen vervolgens ontaarden en tot kankercellen worden.

HET BASIS BIO REGULATIE SYSTEEM [BBRS]

Het basisbioregulatiesysteem regelt vele functies en moet zorgen voor een evenwicht op diverse gebieden. Bij het laatste valt te denken aan de balans “zuren en basen” die meestal doorslaat in de richting van “verzuring”. Een verscheidenheid van klachten en aandoeningen kan het gevolg zijn van een ontregeld systeem. Om met succes te kunnen behandelen is het van belang, dat als eerste het milieu in het lichaam  wordt hersteld door het uitschakelen en uitscheiden van schadelijke stoffen. Daartoe kan gebruik worden gemaakt van de navolgende uitscheidingsorganen.

  • De lever. Het is het grootste stofwisselings- en ontgiftingsorgaan. Vrijwel alle schadelijke stoffen passeren de lever via de bloedbaan. De lever moet zodoende in een goede conditie zijn.
  • De nieren. Deze hebben betekenis voor de water- en zouthuishouding en zodoende ook voor het interstitium. Scheiden de nieren bijvoorbeeld niet voldoende vocht uit, dan is dat te zien aan de ophoping ervan in meestal de benen (oedeem). De nieren spelen ook een heel belangrijke rol bij het evenwicht “zuren en basen”. Zij zorgen verder voor de uitscheiding van urinezuren en van glucose wanneer bij diabetes het bloedsuikergehalte te hoog wordt.
  • De darmen. Deze scheiden onder meer onverteerde voedselresten uit. Het is van belang om dagelijks ontlasting te lozen, te weten ’s morgens vrij kort na het opstaan. Dit in verband met de biologische klok die tussen 5 en 7 uur ’s morgens, ontlasten van de dikke darm aangeeft. Gebeurt dit niet tijdig, dan kan de ontlasting verder worden ingedikt. Dat kan op den duur obstipatie veroorzaken. Bovendien kunnen gifstoffen in het bloed terecht komen zonder dat ze de lever passeren en dus zonder dat ze onschadelijk kunnen worden gemaakt. De giftige stoffen stromen dan vrij door het gehele lichaam.
  • De lymfebanen. Het gaat hier om een drainagesysteem dat begint in het interstitium en van daaruit ongewenste stoffen kan afvoeren. Daarvoor is een intact en goed stromend systeem noodzakelijk.
  • De longen. Behalve de opname van zuurstof, verzorgen de longen de uitscheiding van gasvormige stoffen. De belangrijkste zijn koolstofdioxide, het koolzuurgas, ammoniak en alcohol.
  • De slijmvliezen die de organen van binnen bekleden, scheiden vloeibare en meer of minder vaste stoffen uit.
  • De huid. Naast de slijmvliezen ondersteunt de huid eveneens de uitscheiding door middel van verdamping, transpiratie en soms door huiduitslag.

MAATREGELEN OM TE ONTGIFTEN EN TE ONTSLAKKEN

Behandelingen ter ontgifting die in de natuurgeneeskundige praktijk plaatsvinden, zijn hier achterwege gelaten.

Algemene maatregelen kunnen zijn: vasten, baden en sauna. Een mogelijke indeling voor vasten is “watervasten”, “sapvasten” en “avondvasten”. Bij watervasten wordt alleen gebruik gemaakt van water en verder niets. Sapvasten gebeurt met uitsluitend water, vruchtensappen en groentesappen. Vast voedsel wordt dus, evenals bij het watervasten, in het geheel niet gebruikt. Bij het avondvasten wordt na het middagmaal, geen vast voedsel meer gegeten. Alleen dranken worden dan nog genuttigd. Vastenkuren vinden vaak plaats in het voor- en/of najaar. Wanneer daartoe in een andere periode aanleiding is, kan ook dan worden gevast. Het is ook mogelijk om met een zekere regelmaat één of meerdere dagen per week te vasten. Het is verstandig om het langduriger, intenser vasten onder begeleiding van een deskundige te doen. In ieder geval dient dan van tevoren een natuurgeneeskundig arts of therapeut te worden geraadpleegd.

Voor het baden kunnen diverse toevoegingen bijvoorbeeld op basis van kruiden, worden gebruikt. Verder is het mogelijk om een volledig bad of een deelbad te nemen zoals voetbaden, armbaden en dergelijke. Tijdens en na het baden kan de huid worden geborsteld of gescrubd om de doorbloeding en uitscheiding te bevorderen. Huid en slijmvliezen profiteren van deze algemene maatregelen.

Interstitium en lymfe

De hiervoor genoemde maatregelen hebben een positieve invloed op onder meer het interstitium en de lymfestroom; ze zijn daardoor niet alleen algemeen maar ook diepgaand. Immers; vanuit het interstitium en via de lymfe- en bloedbanen moeten de overbodige stoffen worden afgevoerd naar de uitscheidingsorganen. Dit proces kan worden ondersteund door natuurlijke complexmiddelen zoals Lymphomyosot, Lymfe Drain en Lymphdiaral. Daarenboven kunnen lymfemassages worden doorgevoerd. Dit moet door een deskundige gebeuren anders is het middel erger dan de kwaal.

De lever
Om de belangrijke functie van de lever te ondersteunen, kan gebruik worden gemaakt van “lever- galthee” of van complexmiddelen voor de lever. Ze bevatten meerdere voor de lever belangrijke stoffen. Verder kunnen leverwikkels worden aangelegd. Voor een leverwikkel neemt men katoenen of linnen doek die in warm water wordt gedrenkt en na uitwringen op de leverstreek wordt gelegd. Deze vochtige doek wordt afgedekt met een badlaken dat als een sluitlaken met veiligheidsspelden om het lichaam wordt bevestigd. De wikkel blijft nu enkele uren ter plekke. De leverwikkel wordt bij voorkeur ’s avonds voor het slapengaan aangelegd omdat volgens de biologische klok ’s nachts de “levertijd” aanbreekt. Aan het warme water kunnen levermiddelen worden toegevoegd zoals lever- galthee of een complexpreparaat bestemd voor de lever.

De nieren
Voor de nieren is belangrijk dat tijdens een ontgiftingskuur voldoende wordt gedronken. De functie van de nieren kan worden gestimuleerd door middel van een “nier- blaasthee” of door complexmiddelen voor nieren en blaas.

De darmen
De darmen kunnen worden gebruikt voor het ontgiften door middel van voor de betreffende persoon mild(!) werkende laxeermiddelen en/of door klysma’s. De vloeistof van het klysma moet zover mogelijk doordringen in de darmen. De knie- ellebooghouding tijdens het inbrengen is daarom de beste. De vloeistof moet ook zo lang mogelijk in de darmen blijven. Een bijzonder soort is de koffieklysma. Deze heeft een uiterst stimulerende werking op de lever en ontgift het lichaam zeer subtiel. Lever- en darmpatiënten kunnen deze klysma’s als zeer weldadig ervaren terwijl ook pijnen vaak minder worden of verdwijnen.

De longen
Heel goed voor de longfunctie is de “Buteyko-methode” die is gebaseerd op het rustig en minder ademen en die in eerdere uitgaven van DNUA is beschreven. In tegenstelling tot het goed en diep doorademen wat meestal wordt gepropageerd, heeft het oppervlakkig ademen een meer positieve invloed op de gezondheid.

Meer informatie: info@gezondbeterworden.nl

Telefoon 0543 565253