Eigenbloedtherapie
Bloed heeft altijd al een belangrijke betekenis had als diagnostisch, prognostisch en therapeutisch middel. Het wetenschappelijk onderzoek en de eigenlijke wetenschappelijke onderbouwing van de behandeling van de patiënt met haar/zijn eigen bloed begon in 1912 met de publicatie van “Studien über die Proteinkörpertherapie” door R. Schmidt. In Duitsland is de eigenbloedtherapie algemeen bekend en wordt in vrijwel alle medische praktijken (regulier en natuurgeneeskundig) doorgevoerd. In Nederland is dit nog niet het geval. In oktober 2002 berichtte het Catharina Ziekenhuis te Eindhoven wél, dat men in de praktijk de ervaring had opgedaan dat patiënten die hun eigen bloed hadden gekregen, sneller genazen en veel eerder naar huis konden.
In ieder geval is inmiddels op wetenschappelijke wijze, vast komen te staan, dat de behandeling met eigenbloed lichaamsprocessen bijstuurt en de zelfgenezingsprocessen stimuleert. Lees ook de pagina over het “Immuunsysteem”.
Indicaties voor eigenbloed
De meeste klachten, aandoeningen en ziekten zullen in positieve zin reageren op behandeling met eigenbloed. Bijzonder goede resultaten worden onder meer geboekt bij
- allergieën en auto-immuunziekten;
- zwakte van het immuunsysteem;
- astma, bronchitis en andere longaandoeningen;
- reuma, jicht en fibromyalgie;
- chronische vermoeidheid;
- huidklachten;
- vóór en na operatieve ingrepen;
- stoornissen van het hormoonsysteem;
- griep en andere virale aandoeningen
- enzovoort.
Effecten van eigenbloed
Tijdens de eigenbloedtherapie, die door iedereen goed wordt verdragen, zien we de volgende positieve veranderingen:
- De patiënt voelt zich beter, zowel lichamelijk als psychisch.
- Zelfs zwaarmoedigheid tot depressiviteit verbeteren zich.
- De kwaliteit van de slaap wordt beter.
- De eetlust wordt bevorderd.
- Het algehele herstel wordt gestimuleerd.
- Eigenbloed heeft een pijnstillende werking.
- De werking van het hormoonsysteem wordt gereguleerd.
- Eigenbloed heeft een remmende werking op ontstekingen.
- De medicatie kan veelal verminderd worden, soms gestaakt.
Methoden van behandeling met eigenbloed
- Op de eerste plaats kunnen van eigenbloed homeopathische verdunningen worden gemaakt al dan niet met toevoeging van homeopathische of andere geneesmiddelen die oraal (via de mond) kunnen worden ingenomen. Deze methode is vooral geschikt voor kinderen en mensen die een enorme afkeer hebben van injecties.
- De tweede mogelijkheid eigenbloedtherapie per injectie verdient altijd de voorkeur. Hierbij wordt namelijk het maag- darmkanaal omzeild en geheel of gedeeltelijk verlies van de werking voorkomen. Bovendien komt per injectie het eigenbloed direct in het zogenoemde bioregulatiesysteem (bindweefsel tussen de cellen) waardoor vrijwel onmiddellijk een impuls wordt gegeven aan het afweersysteem en de verschillende regelsystemen in het lichaam. De eigenbloedtherapie per injectie biedt verder de mogelijkheid om tussentijds het verloop van het herstel te volgen en zonodig bij te sturen. Voor de eigenbloedtherapie per injectie wordt 0,01 ml tot maximaal 5 ml bloed afgenomen. Als regel bestaat een eigenbloedkuur uit 12 injecties in 12 opeenvolgende weken of eenmaal in de 2 weken. Het bloed dat wordt afgenomen wordt verdund met een fysiologische zoutoplossing (2 tot 5 ml) of met homeopathische middelen. Deze middelen worden gekozen op basis van de klachten van de patiënt en na onderzoek.
De resultaten van de eigenbloedtherapie zijn buitengewoon positief en het is dan ook een methode die een verrijking kan betekenen voor elke medische praktijk, natuurgeneeskundig en regulier. De gezondheidszorg en de patiënten zouden ermee gediend zijn wanneer deze therapie meer toepassing zou vinden.