Neuraaltherapie
Neuraaltherapie is een behandeling, die bestaat uit het injecteren van een kleine hoeveelheid homeopathisch middel op bepaalde plaatsen van het lichaam. Het zijn slechts heel oppervlakkige speldenprikjes met een klein en heel dun naaldje; dus nauwelijks merkbaar, maar met een fantastisch resultaat.
De neuraaltherapie is een methode van behandeling, die tegelijkertijd onderzoek mogelijk maakt. Het “mes” snijdt in dit geval dus aan twee kanten. Onderzoek en therapie berusten op het algemeen bekende gegeven, dat ook elke inwendige stoornis zich manifesteert aan de oppervlakte van het lichaam. In de complementaire maar ook binnen reguliere geneeskunde is dit bekend. Regulier wordt er evenwel niet of nauwelijks iets mee gedaan. Wat zich manifesteert zijn plaatselijke veranderingen zoals kleur, pijn, elasticiteit, spierverdikkingen en verhardingen enzovoort. Deze verschijnselen zijn goed verklaarbaar door de segmentale zenuwvoorziening vanuit het “het inwendige” naar de periferie, de oppervlakte. Elk inwendig orgaan en bijvoorbeeld delen van het bewegingsapparaat wisselen via dit systeem van zenuwvoorziening over en weer informatie uit. De neuraaltherapie maakt daar gebruik van door via dit “netwerk” informatie door te geven naar het inwendige van het lichaam waardoor helende processen in dieper gelegen delen, in gang worden gezet.
Voor neuraaltherapie komen in principe alle mogelijke aandoeningen in aanmerking zoals uit het voorgaande duidelijk zal zijn geworden. Een aantal van de belangrijkste zijn:
- Aandoeningen van het bewegingsapparaat zoals nek- en rugklachten van een acute ischias tot en met gevorderde chronische vormen, gewrichtsklachten, tennis- en muisarm, gespannen spieren, hoofdpijn en andere sensaties in het hoofdgebied zoals tintelingen, prikkelingen en andere enzovoort.
- Pijnklachten in het algemeen.
- Bepaalde aandoeningen van in principe alle mogelijke inwendige organen kunnen in aanmerking komen voor neuraaltherapie.